Berra
@Berracykt
80 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
okuyun
Kitabın daha ilk cümlesinde sizi içine çekmeyi başaran bir kitap. O kadar duru bir dille, o kadar hayatın içinden, o kadar tanıdık, bir o kadar da bizim yaşamadığımız şeyler belki de, kitap sonunda size “ yaşadığın hiçbir şeyi belki de boşuna değildi.” yi öyle güzel anlatıyor ki, bu dile getiriliş takdire şayan. Yazara şükranlarımı sunmaktan bitap düştüm okurken… Edebiyatımızın böyle kalemlere ihtiyacı var. 
Reklam
en güzel son
Sıcağı, üşümenin ne olduğunu öğrendiğimiz için severiz. Işığı ise karanlıkta kalmanın ne olduğunu anladığımız için. Mutluluğun güzelliği ve bilgeliği ise ancak mutsuzluğun karanlığından gelirsen daha iyi anlaşılır. Bazen mutsuzluk, ileride yaşayacağın mutluluğun itici gücü olabilir.
Okurken baş karaktere o kadar sinir oluyorsunuz ki, hani insan okurken karakterin yerine geçer ya ben okudukça Şehnaz yerine ben sinir oldum, ben aşağılık hissettim, ben terk etmeyi istedim, ben anneme karşı çıkmak istedim, anneanneme soru sormak istedim, kitabı daha bitirmeden inceleme yapmak istedim çünkü dayanamadım kitabın bitmesine, her an bırakabilirim umarım bırakmadan tamamlayabilirim…
Yine kitabın adıyla tamamen zıt bir içerik karşısındayız, kitapta İrlanda’nın utancının halkta yansıması, kadınlar üzerinde baskı, çamaşırhanedeki yapılan zulümler yürek dağlayan olaylar…
Ne olursa olsun toplumda “iyi” bir şekilde ortaya çıkıyor ne kadar bastırılırsa bastırılsın iyi’yi susturamazsınız! Burada başroldeki Furlong öyle bir ana kahramanlık yapmış ki hem baba hem ana olmuş, toplumun baskısına rağmen toplumun kabul etmemesine rağmen her şekilde aşağıda görülen bayağı insan kategorisinde kabul edilen odunculuk ve kömürcülük yapan Furlong, beş kızı ve eşinin hayat mücadelesini görüyoruz. Kitapta Furlong’un babasının belli olmaması Furlong’un hayatının dönüm noktası olmuştur, bunu ancak kitabın sonunda fark ediyoruz, kendisi gibi düşündüğü ve kötü sefil hayattan kurtarmak istediği altıncı kızı olarak benimseyeceği, her ne olursa olsun kabul ettirmek için elinden geleni yapacağı o kız da bir dönüm noktası…
Sadece İrlanda Cumhuriyeti’nde değil her ülkede bu çeşit olayların olduğu apaçık ortada önemli olan böyle şeylere karşı toplumun veya insanların veya bir tek insan dahi olsa nasıl tepki vereceğidir. Hayatınızın Furlong’u kim? Hiç düşündünüz mü yoksa o Bill Furlong siz misiniz?
Alevler İçinde Benim de Ruhum Yandı
Mumlar Sonuna Kadar Yanar
“ Ensiz günlüğü yavaş bir hareketle kor ateşin içine atıyor. Ateş siyah siyah yanmaya başlıyor, kurbanını alıyor, günlüğün malzemesini yavaş yavaş ve tüterek içine çekiyor, küllerde küçük alevler parlıyor. Ateşin adeta bu beklenmedik ganimetete sevinmiş gibi alevlenmesini, canlanmasını tarazlanmaya ve titreşmeye başlamasını hiç kımıldamadan izliyorlar; alevler yükseliyor, mührün mumu eridi bile, sarı kadife acı bir dumanla yanıyor, fildişi rengi sayfalar görünmez bir el tarafından çevriliyor, birden alevlerin arasında Krisztina’nın el yazısı beliriyor, toprak olmuş bir elin vaktiyle kağıda döktü sivri harfler; şimdi O harfler, o kağıt, o günlük de bir zamanlar bunları yazan el gibi kül oluyor. Sadece kor ateşin ortasında siyah küller kalıyor; hareli kumaştan yapılmış yas bandı gibi ipeksi.” …
Şu satırları okurken o kadar sinir oldum ki defterin içinde gerçekler yazıyordu, evet biliyorum okurken de farkındayım aslında tüm soruların cevabı, general sorularının cevabının hepsini yanıtladı aslında… Ama insan yine de o günlüğün içinde ne olduğunu öylesine merak ediyor ki…1000k