Betül
@Betulj
avukat
1 Ocak
471 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·284 syf.·
2023 2. kitabı
Livaneli toplumun her kesiminden insanı 300 sayfa bile olmayan bir kitapta anlatmayı başarmış. Yazım dili oldukça basit ve akıcı. Kitap sonunda herkes değişiyor. Yaşamın anlamsızlığı varoluşun geçiciliği karşısında Leyla Bosnalı sonsuzluğa yolcu olsa da Zülfü Livaneli eserleriyle daima yaşıyor.
Puan vermedi·626 syf.·
2022 1. kitabı
Kitabı çok uzun bir süreye yayarak okusam da kapağını kapattığımda ben de güzel duygular bıraktı. Jane’in ruhu çok zarif, o güzellik bize örnek olsun. Edward’ı başta sevmemiştim kaba buluyordum, ama kolu kesildikten gözü kör olduktan sonra onun da Odun hali törpülendi.
Arne Garborg'un yazdığı yakın zamanda Haluk Levent’in sesinden dinlediğimiz Metin bana bu kitapta yaşanan olaylardan çıkaracağım ders gibi geldi. Zira kitap karekterlerinden bazılarının parası vardı ruhu yoktu zevksizdi. Ama örneğim jane parasını dahi özveriyle paylaştı çünkü o yüksek ruhluydu, kabuğuyla değil çekirdeğiyle yaşıyordu.
‘Vaktiyle biri mi söylemişti yoksa bir yerlerdedir mi okumuştum. Hatırlayamadım şimdi. Şiirdi belki de. Parayla her şeye sahip olunacağı söylenir ama olunamaz diyordu. Yiyecek satın alabilirsin ama iştah alamazsın. İlaç alırsın ama sağlık alamazsın. Bilgi alırsın ama bilgelik alamazsın. Gösteriş alırsın ama güzellik alamazsın. Eğlence alırsın ama neşe alamazsın. Tanıdık alırsın ama dost alamazsın. Hizmetçi alırsın ama sadakat alamzsın. Boş vakit alırsın ama huzur alamazsın. Parayla her şeyin kabuğunu alır hiçbir şeyin çekirdeğini alamazsın.’
Kitabın filminde varmış onu da takın zamananda izlemek istiyorum.
Keyifli okumalar.
Puan vermedi·412 syf.·
2021 3. kitabı
Bazı konularda ufkumu acan, sorgulayan sorgulatan kafa karıştıran bir kitap. Özellikle son kısmında mutluluk üzerine yazılanlarda haklı bence. Çok fazla bir şey söylemeyecegim yeterince tartışma var zaten konu ile ilgili.
İyi okumalar..
Puan vermedi·724 syf.·
2021 2. kitabı
"Fazla üzülme edebiyat hevesi olarak kabul et gerçek sayma bunları mustarip bir ruhun çırpınmalarını ifade etmekten çok okuyucuların duygularını kötüye kullanmak isteyen acemi bir yazarın karalamaları"
Selim'e, Turgut'a, Gunseli'ye, Tutunamayanlara üzülürken okudum bu satırları. "Acemi bir yazar" olan Ataycım ilk kitabını bir hevesle yazmıştı ve "edebiyat hevesi" olarak okumamı istiyordu "karalamalarını". Ama bence bunlar mustarip, ince bir ruhun çırpınışından başka bir şey değil. Hatta kitaba kendimi öyle kaptırdım ki bir yerden sonra depresyonruhaligillerden bir duygu yaşarken buldum kendimi. Tabi hicivleri, taslamalarıyla da gulumsetti traji komik halimize. Anlatılanlar bugün de değişmedi. "Hesaplaşma vakti" henüz bugün de gelmedi.
Selim'in sürekli kendini acındıran, mücadeleden yoksun ruh haline bazen kızdığımı da söylemeliyim. Çokça da bencildi Selim. Kendisinin zavallığını, bicareliğini düşündü. Kendisini kimselerin anlamadığından yakındı durdu. Günseli ona dost olmuşken onu düşünmedi, Annesini, düşünmedi ve "bir adam ateş etti.
Okurken çok etkilendiğim bir kitap oldu. Selim'in insan özlemini, yoksunluğunu ve isyanını çok iyi anladım. Benim de bir tutunamayangillerden olmanın verdiği huznuyle bitirdim kitabı. İçinde birazcık Selim'lik olmayanın da kitabın "kasvetinden" sıkılıp bırakacağını düşünüyorum. En çok yarım bırakılan kitap olma vasfını bu yüzden haiz. En azından altını çizdiğim yerleri tekrar okurum diye düşünüyorum:)
Size de iyi okumalar.
Zihin ve Beden kayıt tutuyor..·462 syf.·
8/10
2020 72. kitabı
Hepimiz birbirimizin aynasıyız. Aldığımız kararlar, verdigimiz tepkiler hatta yaşamdaki sınırlarımız travmanızın izlerini taşıyor olabilir. Travmanın izlerini silmek, kötümser aynaların yansımasından