Çiçekler aslında ölülerin gizli periskopları değil midir? Acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarından mı izlerler?
Evet,babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.
Kederle dolusun. Merak ve endişe içindesin. Demek ki hakikati göremiyorsun. Karamsarlığın kaynağı ışıktan uzak durmaktır. Gayret atına bin, himmet dile ve ümîd et. Bidayeti parlak olanın nihayeti de parlaktır. Gönül eri garîb olmaz.
Arapça'da "صَبْرٌ"sabır çekirdeğin/tohumun içindeki acı demektir. Bu acı çiçeği ve ağacı büyütür zamanı geldiğinde de tohumunu başka yolculuklara taşır.
zaman, ıslak bir tuğlanın kuruması gibi..Dönüp bakınca fark ediyor insan "ne çok şey yaşanmış ya da yaşanamamış" Sonuçta bencesi, insan dediğin geleceğini ve geçmişini parmağındaki bir ip misali incitmeden, koparmadan taşımalı. O incecik ipe de geçmişinden ders, geleceğinden ümit bağlamalıdır. Bu bir döngüdür su misali gelip geçer bir bakmışsın dere kurumuş bir bakmışın sel evi götürmüş...