Yokluğunda hep seni düşünüyorum. Sana söyleyeceğim o kadar çok şey birikmiş ki içimde. Konuşmaya başlasam hiç susmayacakmışım gibi geliyor. Ama biliyorum, sana o cümlelerin hiçbirini söyleyemem. Gözlerine dalıp susarım yalnızca. Harelerinde yansımamı görürüm önce, ardından ise içi sen dolu kalbimi. Uzun bir sessizlik hakim olur çevremize. Belki yüzlerce insan konuşur, belki bir kuş uçar üzerimizde. Belki ufak bir çocuğun şen kahkahası sarar etrafı, yaşlı bir teyzenin çiçekleri ile konuşması belki de. Hepsine sağır olur kulaklarımız. Bir seni duyarım, bir de senin için atan kalbimi. Gözlerinde dünya durur, sevgilim. Tüm cihanı bir çift gözde görürüm. O gözler benim hem vuslatım olur, hem sürgünüm..