Bir süre sonra herşeyden vazgeçiyorsun.
Kendini anlatmaya çalışmaktan ve aslında neyin neden olduğunu anlatma çabasından vazgeçiyorsun...
Yoruluyorsun ve malesef haklı da olsan artık boş veriyorsun.
Bir çok şeyin önemi kalmıyor. Haklı haksız olmak,
kendini anlatmak yada anlatamamak,
anlaşılmak veya anlaşılamamak.. Herşey anlamını yitiriyor ve geriye yalnızca ellerinden,
yüreğinden tutan "susmak" kalıyor..
Anlatacak hiç birşey kalmıyor "susarak" bağırıyorsun..
Ve sonra herşeyi tek kelimeye sığdırıyor, "Tamam" deyip kabuğuna çekiliyorsun.
Fazla söze gerek yok,
zaten hiç mi hiç anlaşılmıyorsun...14012019🕒
⠀ ོ🌿