Onların kalpleri de seninki gibi sanıyorsun.
Herkes o kadar yumuşak,
o kadar şefkat dolu olamaz oysa.
Oldukları gibi görmüyorsun insanları,
olabilecekleri gibi görüyorsun.
Kendinden veriyor, veriyorsun.
Onlar her şeyini çekip alıncaya
ve için bomboş kalıncaya dek...
:)
