Bugün 18 yaşına ne zaman gireceğim acaba diye düşünen beni aldım karşıma ve yüksek sesle söyledim ona
yaş almak sandığın gibi doğuştan kanatlarının çıkıp özgür olup uçmak demek değilmiş , kafesinin büyümesi seni özgür hissettirmez . Yaş aldıkça özgürleşmezsin ,kendi özgürlüğünü kendin inşa etmelisin.Biliyorum bu hayat hep bir şeyleri sana sunacak sanıyorsun kısmen doğru bu. Mesela mutluluğu seçtiğin her an mutluluk seni çepeçevre sarıyor , hayal kırıklıklarına baktığında ise gökyüzü bir anda senin için gri oluyor renkler kayboluyor . Doğrular ve yanlışlar her zaman değişiyor . Değişmeyen bazı şeyler var ama o da içinde bir yerlerde bulunan o umut . Bu hayatı kana kana yaşama isteği . Bugün düştüğünde yarın daha güçlü kalkacağına olan inancın . Dostluklara ve aşka olan bakışın . Hepsi aynı . O yaşlarda içimde büyüttüğüm tüm hislerin meyvesini yiyoruz şimdi .
Ama itiraf etmeliyim ben biraz biraz yabancılaşıyorum sana . Artık şekerler ve çikolatalar ilgimi çekmediği gibi hayatı da bir yarış olarak görmemeye başladım . Nereye yetişmeye çalışıyorum ki ? Sonunu bilmediğin yolun neresinde olduğumu merak etmek ve buna kafa yormak anlamsız geliyor . kitabın sonu mutsuz diye okumaktan vazgeçmiyorum , hatta soğuduysa patates kızartması onu yiyebiliyorum :)
Her şey harika mı ? Değil . Ama aynı zamanda her şey harika 🥹❤️
Bir şeyin korkutucu, değersiz, arzu edilesi ya da beş para etmez olduğuna karar veren zihindir, dolayısıyla değiştirilmesi gereken şey sadece
ve sadece zihindir.