Şevval Düzgün
@BiNarsist
Her Şey Psikolojik
Çocuk
Isparta
Isparta, 17 Eylül 2008
39 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Fantastik kitaplar her daim benim yolumu aydınlatır fakat pek çok fantastik kitap -maalesef ülkemizde yetişkinler tarafından çok rağbet görmediği için-çocuklara hitap eden,yalın kalemlerle yazılıyor. Bu sebeple edebi süslemeler, şiirler, ağıtlar,üzüntüler ve gerçek duygular kitaplarda yeterince işlenmiyor.Işığın Tacı ise her kitleye hitapediyor. Okurken düşünmeye, merak etmeye zorluyor insanı. Kitapta dostluk, ihanet, yaşam ve ölüm o kadar ustaca harmanlanmış ki , okurken hiç bir duygunun abartı olduğunu düşünmüyoruz. Amaç sadece güzel bir içerik çıkarmak değil,okuyucuya okuma zevki vererek daha ilerisini öğrenmeye teşvik etmek. İçeriğine gelirsek de epik fantastik kitapların pek çoğunda olan bilinmeyen dünya bu sefer karşımıza baştan yaratılmış karakterleriyle, halkıyla ve kitabın amacıyla özdeşleşen bir dünya olarak çıkıyor. Fantastik kitaplarda genelde özgünlüğü korumak zor olsa da kitapta her karakter, her duygu, her fikir baştan yaratılmış. Okurken hissediyoruz yazarın karakterlere ne kadar itinayla ve gizli bir sevgiyle yaklaştığını. Bundan ötürü sevmediğimiz karakterlerin bile bir yönüne hayran kalıyoruz mutlaka. Dostluğa bu kadar önem verilen bir dünyada ihanete uğrayanlar, sevgiye bu kadar önem verilen bir dünyada dökülen kanlar... Bunca çelişki ve zorluğun arasında hayata tutunmaya çalışanların mücadelesi,iyilik kazanmasa dahi iyiliği savunacak, kötülük ezici olsa dahi kötülüğe olan sadakatleri tükenmeyecek kişilerin hayatlarını, hep bir adım sonrasını düşündürerek, okuma zevkini artırarak ve en önemlisi bize bir şeyler katarak sunmuş yazar. Herkese tavsiye ederim.
Feminist devrimci kitaplara her zaman ilgi duydum fakat sanırım yazarlar yargılanma endişesiyle feminizmi her zaman bir konu altında,alttan alttan ve insanların çok dikkatini çekmeyecek şekilde anlatmaya çalışıyor. Yazarlar kadınların, erkeklerle eşit haklara sahip olduğunu, hayatta büyük atılımlar yapmaları gerektiğini vurguluyor.Bu kitapta eşitliği insanların beynine (o zaman için ) gayet normalmişçesine sokan, kadınların her şeyden önce istedikleri hayatı yasayabileceklerini vurgulayan ve yazarın tabiriyle "hayata uyanan" bir kadın işleniyor. O zamanlarda bir kadin haklarını elde etse bile asla eşleri, ailesi ve çevresi tarafından bir erkekle eşit bir yaşama layık görülemiyor. Edna, adeta zincirlerini koparıyor ve özgürlüğün( normal bir hayatın ) tadını çıkarıyor. Kitapta eşini(özgürlük adı altında) aldatan bir kadın, yazar tarafından o kadar naif ve olağan anlatılıyor ki, günlük hayatta oldukça çirkin olan bu durumu adeta görmezden geliveriyoruz. "Bir kadının özgürleşmesi demek, evliliğini, çocuklarını hiçe sayması mi demek yani?" Diye soruyorum bu sefer. Edna da bu soruyu pek çok kez kendisine soruyor ve yanıtını yalnızca kitabın sonunda bulabiliyor. Daha mutlu bir son beklesem de, kendi benliğini bulmuş bir kadının, aldığı kararları uygulayabilecek konuma gelmesinden daha mutlu bir son olamazdı bu kitap için diye düşünüyorum. Belki de ilham bekleyen tüm insanlar için hayata bir "uyanış" sağlayabilecek bir kitap.
Gerçekten duygulara dokunabildiğim bu kitap bir insanı korkutanın kötü sonuçlar değil de çaresiz bir bekleyiş olduğunu çok güzel anlatıyor. Genelde bu tarz kitaplar okumasam da Stefan Zweig'in berrak anlatımıyla üzerinde düşündürebilecek hoş bir kitap.
Daha öncesinde pek anlamadığımdan olsa gerek kitaba biraz haksızlık etmişim. Stefan Zweig'in berrak ve sürükleyici anlatımıyla artık aşkını bir takıntıya, hatta bir şarkıda adı geçse dahi anımsayamayacak bir adam için gözünü kırpmadan ölebilecek bir tutkuya çeviren bir kadının, yine aşık olduğu adamı suçlamadan, onu incitmeden, pişmanlık duymasını dahi istemeyerek yazdığı bir mektubu okuyoruz lakin benim gözüme pek de saf görünmeyen bu sevginin sonucunu Stefan Zweig'in daha tatmin edici olarak getirmesini isterdim fakat bu noktada da yazarın, kitabın sonunu nasıl olmasını istersen bitirebilme şansını bahşettiğini görüp, bu kadarıyla yetinmenin gerektiğini anlıyorum.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma
Daha bitmedi ama konusu mükemmel bu tarz kitaplar bence insanlara daha çok ders veriyor kahramanımız Hector'un bir adamın hayatını ya da bir kısmını istemesiyle başlıyor her şey, umarım kitabı bitirdiğimde yapacağım inceleme de buna benzer
