İnsanın iyiliğini savunmak erk sahiplerine başkaldırmak anlamına gelir. Güçlüler için insan doğasına iyimser bir açıdan bakmak büyük bir tehdittir. Devlet açısından tehlikelidir. Huzur bozucudur. Bu yaklaşım, bizim yukarıdan yönetilecek, kontrol edilecek, tasma takılacak bencil hayvanlar olmadığımızı, kralın çıplak olduğunu ima eder. Bir fabrikayı müdürler olmadan, motive olmuş işçiler yönetebilir. Düşünceli yurttaşlardan oluşan bir demokraside siyasetçilere ihtiyaç yoktur.
"Her yerde daha alçak kapılar görüyorum; benim türümden biri hâlâ geçebilir bu kapılardan, ne ki-eğilmesi gerekir!
Ah, ne zaman döneceğim yeniden yurduma, artık eğilmek zorunda olmayacağım yere-artık küçüklerin karşısında eğilmek zorunda olmayacağın yere!"
"Her yerde daha alçak kapılar görüyorum; benim türümden biri hâlâ geçebilir bu kapılardan, ne ki-eğilmesi gerekir!
Ah, ne zaman döneceğim yeniden yurduma, artık eğilmek zorunda olmayacağım yere-artık küçüklerin karşısında eğilmek zorunda olmayacağın yere!"