Onda sevdiğin şey zekadan daha değerli bir şeydi.Dürüstlüğünü ve vefalı yüreğini sevdin.Yüreği hiç bir sahteliğe düşmedi,lekesiz kaldı.Oblomov kötülüğün ardından gitmez,temiz,dürüst ve iyi kalır.Ruhu her zaman pırıl pırıldır.Bu gibi insanlar kalabalıklar içinde birer inci gibidir,insan her zaman ona güvenebilir.Sen onun bu yanlarına bağlı kaldın......
"...Göğsündeki yüreği yine gençlik yıllarndaki arzularla çarpıyor,gönlü kocamıyordu.Ne büyük felaketti gönlün hiç yaşlanmaması!Çünkü ,gönül yaşlanmayınca ,düşleri,düşünceleri de değişmiyordu.Ve insan ancak rüyada ,düşüncelerde hür ve ölümsüzdü....."
Sabrı bilen kullar için sabır sarayları kurulacaktır.Hem unutma ki sabır kupkuru bır suskunluk değildır.Sabır,derdin içindeyken ,o u verene şükürle yönelebilmektir.Sabır,daha da sabır!