Koşsam,koşsam,koşsam...Nefesim tükenene kadar.
Menzilim yok, bekleyenim yok,kaçtığım yok.
Ama durmasam buralarda,yok olsam,son bulsam.
İçimde ki boşluğu karanlıkla,yorgunlukla,sorularla vardığım da oraya hasretinden yandığı mı bulsam.
Sorularım cevaplansa Aklım,ruhum huzur bulsa.
Bende çiçek açsam bir toprakta ! Belki bir kelebek konar dalıma.