Bize genelde sabrın alevler içinde yansak bile, öylece durmak olduğu söylenir. Bu yüzden istismar durumunda, toksik ortamlarda ve kötü ilişkilerde pasif davranırız. Sonra da kendimizi “sabırlı” ve “erdemli” sanırız.
Aslında sabırlı olmak ile pasif kalmak arasında ince bir çizgi vardır sabır edilgenlikten ziyade bilinçli bir duruştur pasif kalmak ise çoğu zaman kaçınma, korku ya da kararsızlıkla hiçbir şey yapmamaktır. Yani Sabır, zamanı geldiğinde dimdik durmak için susmaktır; pasiflik ise ne zaman konuşacağını bilememektir