Kendi hayal gücünün pırıltısıyla şaşkına dönüp gençliğinin alevleri arasına düşen bahtsız ve esrarengiz Poe!
Ölümün edebi prensi..
Öykülerini okurken merak edip hayatına şöyle bir bakmıştım. Akıl sağlığını kaybetmekten ne denli korktuğunu ve gizemli ölümünü öğrendiğimden beri şunu düşünüyorum, dikkat etmek zorunda oldukları yetmiyormuş gibi, insan korkularına da dikkat etmeli..
Şükürler olsun, diyor bir öyküsünde, acıların en müfrit olanlarına yığınlar halinde değil bireyler olarak maruz kalırız.. Trajik hayatından belli ki öyle olmuş..
Bazı öykülerde gerilim filmi refleksleriniz ana kumandayı ele alacaktır. Poe okumadan bu dünyadan göçmeyin (: