Bir insan yaşadığı süre boyunca duyduğu bir çok kötü sözü, gördüğü çirkin davranışı ve yaşadığı üzücü olayı biriktirmişse ne olur? Kafaya takıp düşündüğü bir olay başlangıçta küçük olsa da zamanla büyür ve kişi o olayların altında ezilir.
Bence bazılarınızın çocukları psikolojik yetim gibidir. Kahveden çıkmayan, eve geç gelen, çocuğuna bir kerecik olsun şefkatle sarılmayan, onunla sohbet etmeyen, derdini dinlemeyen bir babanın çocuğu psikolojik olarak yetim değildir de nedir?
Yaşadığımız hayat bizden öncekilerin koyduğu baskıcı kurallarla sınırlı, bizi mutlu edecek biçimde değil de büyükleri rahat ettirecek şekilde yaşıyoruz. Onlar kendi daracık bakış açıları içinde ölüp gidiyorlar ama biz onların bize miras bıraktığı dertlerin içinde debelenip duruyoruz.