Büşra Yörük
@Blueebs
Merhaba! Birçok platformda kitap okuyan ve aynı zamanda yazan biri olarak sevdiğim alıntıları burada paylaşıyorum.
Ahu'yu tüm kitapçılarda bulabilirsiniz.
İnstagram: Blueebs.books
Wattpad: Blueebs
Kitappad: Blueebs
Yazar
29 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Taşlaşmış bir kalbe uzatılan çiçek, kendisinin de var olduğunu hissettirene kadar taşlanmaya mahkumdur."
Sus Çizgisi - Eylül Can
#okudumbitti #kitapyorumu
Öncelikle eline sağlık yazarım, bizi Narin ve Korhan ile tanıştırdığın için. İlk kitabın hayırlı olsun, daha niceleri raflarda yerini alır umarım. Yazım dilinin sadeliği ve olay örgüsünün berraklığı çok hoşuma gitti. Okurken sıkılmadım, aktı gitti diyebilirim.
Konusuna biraz değineyim. Babası vefat ettikten sonra onun numarasını günlük olarak kullanan Narin, içini döktüğü numaranın başkası tarafından alındığını mesajlar iletilince fark eder. Kendini K. olarak tanıtan Bay K., Narin'e bir daha mesaj atmamasını söyler. Bakalım işler birbirinden tamamen zıt olan bu iki karakter arasında istedikleri gibi ilerleyecek midir?
Kitaba mesajlaşmalar ile başlıyoruz, bunu hoş buldum. Engel konusunda fazla inatlaştılar diye düşünüyorum, o kısımlarda bunalıp "Aaa yeter ben engelleyeyim!" moduna girdim. Bay K.'nın Narin'den çok hızlı etkilendiğini düşünüyorum, yani onu merak etmesi ve aklının ona kayması detaylarını zamanla görmek isterdim. Komşu Deniz olayında Deniz'in özür sahnesini okumak isterdim, olay birden kapandı çünkü. Ayrıca bir noktadan sonra Korhan'dan daha fazla Yusuf'u okuduk. Narin ile daha fazla sahneleri oldu ve Korhan hakkında detayları okumak yerine Yusuf'u öğrendik hep. Yan karakter, ana karakterin önüne geçtiğini düşünüyorum. Bir de kitapta sıkça Narin'in bir kız çocuğu gibi lanse edilmesi, Korhan ile zıtlıklarına fazlaca vurgu yapılması biraz daha eksiltilebilirdi. Tabi bunlar küçük detaylar, yine de gözüme çarptığı için yazmak istedim. Olayların ele alınışı gerçekten çok hoşuma gitti, satır aralarına gizlenen özlü cümleler yerli yerindeydi. Sonuna gelecek olursam son sahnenin daha iyi bağlanabileceğini düşünüyorum, Yusuf'un son cümlesi bana alakasız geldi. İkinci kitabı merakla bekliyoruz!
Okurun bol olsun!
