Büşra Yörük
@Blueebs
Merhaba! Birçok platformda kitap okuyan ve aynı zamanda yazan biri olarak sevdiğim alıntıları burada paylaşıyorum.
Ahu'yu tüm kitapçılarda bulabilirsiniz.
İnstagram: Blueebs.books
Wattpad: Blueebs
Kitappad: Blueebs
"İnsanlar; karanlık bir tünelin içinde bile olsa, o tünelin ucunda görmeyi düşledikleri aydınlık için karanlığa minnet duyabilirler."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Babamın kaybı kadar canımı acıtan başka bir acı yaşamam diye düşünüyordum ama yanılmıştım. İhanet, ölüm kadar acıtıyordu."
Virane Düşler - Ümran Tan
#okudumbitti #kitapyorumu
Öncelikle eline sağlık yazarım, bizi Süveyda ve Oğuz'la tanıştırdığın için. Kitabı almamda büyük etkisi olan şey kapak tasarımıydı, konusuna bakmadan kapağa tutulup aldım açıkçası. Yazım dili sadeydi ve olayların aralarına serpiştirilen betimlemeler insanı bunaltmıyordu.
Kısaca konusuna değineyim. Süveyda Karayağız babası öldükten sonra annesi ile hayatına devam etmektedir. Annesi yaşadığı bunalımdan sonra pavyonda çalışmaya başlamıştır ve Cemil adında bir sevgilisi olmuştur. Cemil, Süveyda'ya karşı farklı yaklaşır, onu t'aciz eder ancak Süveyda annesini düşünerek evi terk edemez. Günün birinde Cemil Süveyda'ya t*cavüz edeceği zaman annesi eve gelir ve Süveyda'yı suçlu bulur. Annesi Süveyda'yı öldürmeye çalışırken Cemil araya girer ve Süveyda fırsatını bulup evi terk eder. Her şeyi geride bırakmak adına Ankara'ya kaçar ve hayatına sıfırdan başlamak zorunda kalır. Tesadüfen denk geldiği Nazlı sayesinde iş bulur, bir kitapçıda çalışacaktır. Ancak patronu Oğuz Sarhan aslında bir mit ajanıdır.
Hikaye zor bir olay ile başlıyor, okurken gerildiğimi itiraf edeyim. Süveyda'nın kaçabilmesini ve sıfırdan hayat kurabilmesini çok sevdim. Cemil'in ve annesinin arkasındaki sırlar hikayeye derinlik katıyor. Ancak Süveyda'nın sürekli bayılması, son sözü söyleyip kaçması veyahut farkında olmadan aç kalması beni biraz bunalttı. Aynı olayları tekrar okuyormuşum gibi hissettim. Birinin başına bir iş geliyor, Süveyda bayılıyor, durumu kurtarıyorlar, Süveyda aç kalıyor... Bir döngü halindeydi. Ayrıca Balıkesir sahnelerinde Süveyda'nın hiçbir amacının olmadan sürekli uyuyup uyanıp yemek yiyip evde durması sahne açısından çok boş hissettirdi. Buna nazaran Nazlı - Barış çiftine bayıldım! Keşke daha çok sahneleri olsaydı. Eser - Ceyda
