Kırmızı Kadın
@Blueeyes
“Benim Kahramanlarım Hayallerini Hiçbir Şeye Satmayan Kişilerdir”
Mustafa Kemal ATATÜRK
Akademi Yolunda Harcanmış bir hayat.
Master
98 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Gece Avı - Robert BryndzaEdebiyat
Yazara ve kitaba karşı başta baya önyargılı yaklaştım. Farklı tür polisiye gerilim kitaplarını okuyunca bu kitapta aynı duyguları yakalayamayacağımı düşündüm. Sebebi de ilk sayfaların bana sıkıcı gelmesi. Ama çok sonra yeniden okumayı denediğimde hikayedeki ince vuruşlar, bahsi geçen katilin psikolojik çözümlemeleri yazar tarafından insanı sıkmadan, zorlamadan ve daha en başından itibaren anlatılıyor olması. Kitapta insanı düşündürmeye iten çokça unsur var bana göre. Bir kadının daha çocukken seçemediği hayatı, o hayattan kaçmaya çalışırken karşılaştığı insanın ona yaptığı acımasızca muameleler ve hayatta kadınlara yönelik şiddeti erkek nezdinde bir sebebe bağlarken kadınların yaşadığı travmaların onun üzerinde etkisi, son olarak da kitapta geçen "Aslında erkeklerin tecavüz ya da cinayet suçlarını araştırdığımızda, bunun garipsenmemesini tuhaf buluyorum. Erkekler kadınlara tecavüz edip, onları öldürdüklerinde kimse onların bunun ardında bir 'neden' aramıyor sanki... Ama kadın aynısını yaparsa, toplumda devasa bir benlik arayışı peyda oluyor. Nedenlere, niçinlere dair sonsuz fikirler yürütülüyor." söylemi beni ciddi anlamda etkiledi. Bu tarz vuruşları da hoşuma gitti. Severek başlamadım ama keyifle ve heyecanla okudum o yüzden kitabı. Yazar bence iyi bir iş çıkartmış benim görüşüme göre.
Didem Madak.. Satır aralarında beni ağlattı. Kısacık bir serüvende o kadar dokundu ki yazdıkları. İç dünyasını, aslında kendi savaşını, kavgasını, acısını yine kendine ayna tutar gibi, kendiyle konuşur gibi anlatmış. Kısa öz ve etkileyici. Bir şiir değil de bir hayatı okumuşum gibi hissettirdi bana.. Gerçekten çok başarılı ve etkileyici bir kitap olmuş.
Puan vermedi·480 syf.··
Beğendi
·2021 45. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 16 Haziran 2021 18:47
Canan Tan.. Hasret'den sonra beni etkileyen ikinci kitap kesinlikle bu oldu. Konu seçimi başlı başına harika olmuş. Hali hazırda sürükleyici bir anlatımı olan Canan Tan bu kitabında duygusal vuruşlarıyla hem ağlatıp hem güldürdü. Hepimizin içinde yer almış yaralara dokunup, benliğimizi, kavgalarımıza, hayatın içinde kaçırdıklarımıza ışık tutmak istemiş sanki. Kaybetmek tabirini, sevdiklerine geç kalmanın ne ağır yaralar açabileceğini en derinlerimde hissettim. Kendi kayıplarıma, geç kaldıklarıma birkaç damla gözyaşıyla dönüp baktım bu kitapla. Geç kalmışlığın dönüşü yokmuş. Ya da ben öyle hissettim bilmiyorum. Ama her haliyle etkilendiğim bir kitap okudum. Yalnız bir nokta var ki, kitap biraz daha devam ettirilebilirmiş hissi uyandırdı bende. Çünkü baş karakterin sonuca ulaştığını görmek isterdim. Onun zihninde canlandırdığı şeyi değil, son bir hamle daha yapıp sonuçları görmek isterdim. Yarı da bırakılmış, zamansız sonlanmış bir filmin hissini bıraktı bende. Ama dediğim gibi genel olarak çok beğendiğim bir kitaptı kesinlikle.
Jo Nesbo / LeoparDüşünce
Şu an okuduğum kitapla kavga ediyorum. Kitabın konu harika. Sürükleyici. Ama karakterlerin aptallıkları yüzünden ha bire ana temadan sapmak durumunda kalıyorum. İnsan hangisine odaklanacağını şaşırıyor. Konuya ve başkarakterin bağlantısına mı, başkarakterle yan karakterlerin ikilili diyalog ve ilişkilerine mi. Jo Nesbo'nun Yarasa ve Leopar kitaplarının ikisinde de aynı şey söz konusu. Çok fazla karakterlerin içinde boğulup konuyu ikinci plana atması kitabın sürükleyicilik özelliğini törpülemiş. Umarım sona doğru beni şaşırıp bu süreçten sıyrılır.