"Görünmeyen şeyler karşısında cehalet ve kuruntudan doğan korku, İnsanın
kendisinde olunca din,
Başkasında olunca batıl-itikat adı verilen duygunun tohumunu oluşturur.”
Oysa yokluk bir Cin sayılabilirdi.
Onun gibi uyutmaz, hastalandırır ve öldürebilirdi.
Keşke yokuluğu bitiren Hocalar var olsaydı,cinler yerine.
Nedense her güç sahibi olmak isteyen sahtekâr din ticareti üzerinden var oluyordu.
Bilinçsiz bir topluma hikaye satmak en kolay yoldu.
Fakat tek kişi,
bazen tek bir kişi anlar ki uğruna savaştıkları dünya aslında batan bir gemi ve yolcuların hepsi birer zırdeli.
İşte o zaman insanoğlunun aptallıklarına şaşırıp kalır ve onca zaman boyunca kaçırdığı hayatı yakalamaya çalışır.