“Çok güzel saçların var. Eğrimiş ay ışığı gibi. Baş döndürücü.”
“Sanırım keseceğim.”
Ash kıkırdadı. “Yaparsın da değil mi?”
Cevap vermedim, parmakları saçlarıma ve kafa derime masaj yaparken gözlerim kapandı. Nedense dokunuşu ensemdeki kasları gevşetmişti. “Bu işte iyisin. Sık sık başkalarının saçını yıkar mısın?”
“Bu ilk oluyor.”
“Benim için de” diye fısıldadım.
"Erkekler de kadınlar da insandır. Ve insanlar olarak hepimiz yetiştirilme tarzımızın ürünü, yavan eğitim sistemlerimizin kurbanı ve kendi davranışlarımızın sorumlusuyuz. Kısacası kadınların erkeklerden düşük görülmesi de erkeklerin kadunlardan üstün sayılması da biyoloik değil, kültürel. Ve tüm bunlar iki kelimeyle başlıyor: pembe ve mavi. Sonra da her sey çığ gibi büyüyerek kontrolden çıkıyor."