İnsanlar sadece doğru kabul ettikleri bir tavırdan doğan mutluluğu kalıcı olarak kabul ederler. Zevklerden ibaret bir mutluluk ise gelip geçicidir. Daha hissedildiği anda ölür.
Bilmek bazen anlamaya yetmez. Bu sözü pek çok hastamdan duydum. Çoğu buraya gelirken her şeyi biliyor zaten. Bizler en akıllı, en zeki olanımız bile, kendimiz ve yakınlarımızla ilgili konularda tarafsız olamayız. Çok basit gerçekleri bile göremeyiz bazen. Psikiyatri bilimi, işte burada devreye giriyor. Tarafsız ve bilimsel bir gözle dinliyor anlatılanları.
Gelişmiş insan dünyaya daha dikkatli bakan, nereden geldiğini, nereye gittiğini, ne için yaşadığını kendine soran, yaşamını olabildiğince anlamlı kılmaya gayret eden ve kendinden sonra gelecek kuşaklara küçük de olsa bir katkıda bulunmaya çalışan insandır. Ama şimdilerde insanlar, neredeyse soru sormayı unuttu.