“Kehribar Geçidi “ son zamanlarda okuduğum en doyurucu kitaplardan bir tanesi oldu. Kitabi bitirip kapattigimda sanki iki üç kitap okumuş gibi hissettim. Dili zaten bir Nazan Bekiroglu klasigi. Her satirin altıni cizmek istiyor insan. Okumadiysaniz okumak icin gec kalmayin
“ Kandilci de denizde damla, rüzgarda uğultu, ağaçta yapraktı. Dilde kelimeydi, felsefede önerme, irmakta kol, ana ile kucak , buğday ile başak. Hem seyredilendi şimdi, hem seyreden, hem etken hem edilgen. Özne de oydu nesne de. Fail de oydu meful de. Ayna da oydu yansima da. Mağara ve idea . Gök de oydu, güneş de yörünge de. Hem hiçbir sey katmiyordu o butune varligiyla hem yokluguyla bir sey eksiltiyordu ondan. Tüm de oydu, parça da.”