Tipik bir Stefan Zweig eseri,öz ve vurucu bir kitap.Kadının korkusunun,kocasının sevgisine ağır bastığı bir hikaye.Zweig modern çağın Dosteyevski’si olarak müthiş ruhsal çözümlemeleri çok basit şekilde kağıda dökmüş
Yazarın ilk okuduğum kitabı.Türkçeyi bu kadar yalın ve akıcı kullanması çok güzel.Kitabı okurken Nuri Bilge Ceylan filmlerini izliyor gibi hissettim.Baba,oğul ve anne ilişkisi insana dair hisleri hatırlatıyor.
Kitap yaşlı bir ihtiyar ve kör bir köpeğin çaresizlik içinde dahi nasıl umutla mücadele ettiklerini anlatıyor.Kitap 100 sayfa ama okuması ve sindirmesi uzun bir kitap.Tavsiye ederim