"Kızımla çok vakit geçirirsem alışır bana dayanamaz yokluğuma..."
Bu cümle belkide Özel Harekatçı bir babanın en acı düşüncesinin yazıya dökülmüş hali..
Mezarlıklar: kimliklerini toprak üstünde bırakan insanlarla doluydu. Gökkubbenin altında bulunan mezarlıklardaki nice insanlar gufrana bürünmüş, yalnızca fatiha bekliyordu. İnsanların sustuğu yerde onlar konuşurdu. Ne kadar çok insan hazırlıksız girmişti kim bilir. İnsanlar kendine kabir değil, kendilerini kabre hazırlamalıydı oysa. Dünya istasyonlarının en son durağı, ahiret istasyonunun en başıdır mezarlıklar. Mezardakilerin pişman olduğu şeyler için dünyadakiler birbirini kırmaktan, üzmekten vazgeçmiyordu. Oysa baki olan sadece Allah'tı.