Buse Yıldırım
@Buse009
9 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Reklam
“İnsanlar ölür,” demişti Loki uzun zaman önce bir gece. “Hikâyelerse şiirlerde ve şarkılarda yaşar. Yaptıklarının hikâyeleri Tanrıların.”
“Olduğun kişi olarak, yaptığın her şey için hatırlanacaksın,” diye fısıldadı Angrboda, burnunu Skadi’nin burnuna sürterek, yüzünden gümüş bir saç telini arkaya atarken. “Cesaretin. Gururun. İnancın. Kimsenin seni unutabileceğini sanmıyorum.”
Skadi, “Eğer hikâyeler geride bıraktığım tek şeyse,” diye fısıldadı, “onları hatırlayacak kimse kalmadığında ne olacak? Hepsi sonunda unutulacak gibi görünüyor.”
Sanırım benim payıma düşen daima burada birini beklemek, diye düşündü Angrboda.
Ben Demircadı Angrboda’yım, diye düşündü. Güneşi ve ayı kovalayan kurtları doğuran Kadim Kişi, Yaşlı Cadı’yım ben. Loki’nin eski karısı ve hem ölülerin hükümdarının hem de hayatlarımızı mahveden varlıkların sonunu getirecek olan, kaostan doğan iki yaratığın annesiyim.
Bunu tek başıma yapabilirim.