Kafamda tekrar tekrar sahnelerini kurgulayıp birleştiriyorum. Bazen bazı eserler anlamsız derecede burukluk bırakıyor insanda. Belkide böyle hissetmemizin nedeni başka şeylerle birleştirmeye çalışmamızdır. Söyleyeceklerim bu kadar…
Diyalog sevmeyenlere tavsiye etmem. Ama okunmaya değer olduğunu düşünüyorum. Sokrates ruhun ölümsüzlüğüyle her zaman mutlu biriydi. Sanırım en güzel cümlelerini de baldıran zehirine 5 kala kurmuştur.
Asla okumaktan bıkmayacağım bir kitap. Bazen düşüncelerimiz bazı düşüncelerle örtüşmesede aynı açıdan bakmak gerekir. Son sayfalarında biraz duygusal olsamda hoşuma giden bir eserdi
Bence biz kör olmadık. Biz zaten kördük. Gören körler mi? Bana sorarsanız kendimizi körlüğe alıştırmış ve bunu gözlerimize kabul ettirmiş körler. Yazara göre: “ GÖRDÜĞÜ HALDE GÖRMEYEN KÖR”.
15 dakika sonra bitiyor kitap ama içine sığdırdıkları düşünceyi alıp çıkarmak biraz zaman alır. İnsanın zaman içindeki değişimlerini,hayatın sizi nerelere estirdiğini fark etmek gerekiyor bazen. Bazen seçim şansı tanımıyor hayat. Ama unutmamak lazım ki; hangisini tercih edersen et aklın hep seçmediğinde kalır. Dünyayı keşfetmeye çalışmak, kararlı olup düşünce savunmak biraz olsun bu yükü hafifletiyor.