Bazen düşünüyorum da dünyaya gelmek bir felaketken, sonra bu memlekette özellikle kadın olarak doğmanın dayanılmaz azabına nasıl dayandığıma hayret ediyorum.
Bir erkek, karısını arzusuna uygun bulmazsa, istediğini yapabilir, boşar yahut başka bir kadın alarak mutluluğunu sağlar . Fakat kocasını sevemeyen, onun kalbine ve arzularına pek uzak olduğunu görerek, beraber yaşamaktansa ölmeyi yeğleyecek kadar nefret eden kadınlar , onlar, o zavallılar ne yapsınlar? Ya bu zulüm ve ihanet içinde sürünerek çürüyüp harap ve mahvolacak yahut daha kötü bir ihtimalle fuhuşa düşüp, sefil olup adı kötüye çıkacak değiller mi? Peki, bunları kim düşünecek , kim yardım edip koruyacak? Bugün bir çiçek gibi hayata neşe veren bütün bu genç kızlar, bu kadar lütuf ve dikkate layık değil mi? Bizi en çok sevenler, en yakın olan analarımız,babalarımız bu vahşetle süren uğursuz âdetin dişlerinin arasına bizi terk ve teslim ederlerse, bu binlerce kurbanlık kıza dışardan kim merhamet edecek?