Büşra TOKLU
@Busra_Toklu
Belki de eğitimcilerin içinde en kötüsü hayattır. Bizi hiçbir şekilde hesaba katmaz, uyarmaz, bize bir şeyler öğretmeye çalışmaz.
Dostoyevski şöyle der: Bir insanın karakterini uzun süren psikolojik araştırmalardan çok gülüşünden anlamak mümkündür.
Bazı insanlar o derece köle ruhlu olurlar ki başkalarına teşekkür borçlu imiş ya da dünyaya geldikleri için durmadan özür dilemek ister gibi davranırlar, bu şekilde mutlu olurlar.
Bir insanın gerçek değeri, onun başkalarıyla olan ilişkisi içinde anlaşılabilir.
İnsan, içinde yaşadığı hayat şartlarını kabul ettiği sürece mutluluğa ulaşabilir. Hayatın gerçeklerini hiçe sayan bir kimse, mutluluğa ve sevince giden yolları kendine kapatmakta ve başkalarının mutluluğunu anlamakta güçlük çekmektedir.