Nasıl gözleriniz görmeye, kulaklarınız duymaya yarıyorsa, insanın yüreği de zamanı algılama yarar. Kör biri için gökkuşağının renkleri ve sağır biri için kuş sesleri nasıl boşunaysa, yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider,kaybolur. Ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır.
Çok ağladım Selime Teyze anlatırken. Önce tuttum kendimi. Sorna bıraktım, aktı gözyaşlarım. Silmek bile istemedim. Ne kadar uzun zaman olmuş ağlamayalı...