Uzun zamandır böyle duygusal bir kitap okumamıştım. Bir insanın yaşamı süresince içinde bulunduğu sarsıcı anları bu kadar kısaca anlatabilmesi ne enteresan. Kısacık ama duygusu ağır bir şekilde ifade edilmiş bir kitaptı. Bazı insanların farklılıklarının çevresi, ailesi tarafından nasıl anlaşıldığı ya da anlaşılmadığı anlatısı çok güzel ifade edilmişti. İçten içe çok üzüldüm. Özellikle de yazarın kendi hayatından bir anlatı olduğunu öğrenince daha da üzüldüm. Sonrasında bu denli psikolojik olarak ağır bir süreçten geçmiş bir kadının çok genç yaşta ölmüş olması da çok üzücü.
Anlatamayacağım. Bu insanlar “ Guguk Kuşu” filmini de, Napolyon’un yaşam öyküsü filmini de , limana yanaşan beyaz bir yolcu gemisini de, vitrinlerdeki yeni sonbahar giysilerini de aynı gözlerle seyredebiliyorlarsa, elimden ne gelir?