Seni sevdiğim için ilk kez bu gece nefret ettim kendimden…
Çünkü en çok bu gece arayacağına inandım. En çok bu gece beni özlediğini düşündüm…
Aslında en çok bu gece sana ihtiyacım olduğunu hissettim.
Sen yoksun…
Madem gitmek için zaman kolluyordun, ayrılmak için ne diye onca yılı bekledik. Tahammülsüz acılar duyabilmek için mi alıştık?
Yoksa biz başlamakla kaybettiğimiz bir zafer için mi savaştık?
Seni hala seviyorum…
Söylemek isteyip söyleyemediğim ama okuyacağını adım gibi bildiğim için bunları yazıyorum.
Her ne olursan ol, her kim olursan ol seni seviyorum… En kötüsü de ne yaparsam yapayım buna engel olamıyorum. Ama seni görmemek için, sana ulaşmamak, sana bir daha dokunmamak için ne gerekirse yapacağımdan emin olabilirsin.
Ben senin hayatından seni severek gideceğim. Beni mutlu ettiğin, beni mutlu etmek istediğin, beni sevdiğin günlerin hatrına sana ah etmeyeceğim…
Hatta tebrik ederim; ne de güzel öldürdün senin için yaşayan birini...
Vicdanın diyorum…
Rahat mı? 🥀🌙