Büşra
@Busrayw
Üniversite öğrencisi
23 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Yağan karda herkes oynuyordu kahkahalarını dinliyordum buz gibi odamdan
Evde olan bendim ben üşüyordum ruhum üşüyordu onları ısıtan neydi kahkaları mıydı beni kahkahasızlık mı üşütüyordu?ellerindeki kar eridikçe ruhum üşüyordu. Tek sokak hayvanları değilmiş kar yağdığında üzülen. Uzun süredir gülmüyorum aslında uzun süredir kalabalıklar içinde zorluyorum gülüşlerimi. İçimden gelmiyor çoğu şey bazen ağlamak için bile çok yorgunum. Hep iyiyim gibi yaparsam bir gün iyi olurum sandım ben hep yanlış sanmışım. Kitaplıkta arkaya düşmüş toz içinde kalmış bir kitabım ben. Belki de güzelimdir biri alıp baksa belki de okunmaya değerimdir. Ama onca kitap var orada kimse göremez ki bulamaz. Acaba yokluğunu hissediyorlar mıdır? Arayıp da bulamıyorlar mıdır acaba? Yoksa görmeyince akla bile gelmeyen bir kitap mı o? Gözün önündeyken görülen başka kitaplarla kalabalıklaşınca görünmeyen bir kitap. Ahh ne zavallı bir kitap. Ben de onun kadar zavallıyım. belki hatırlanıp bulunamayan, ki bu Polyanacılık.Belki de hiç akla bile gelmeyen o tozlu kitap.
İbn Arabî'ye göre "kelime" Arapça "yara izi" demektir. Ağzımızdan çıkan her kelime, insanın yüreğinde derin yara izleri açabilir. Çünkü kelimeler, kullanmasını bilen için silahtan da hançerden de daha tehlikelidir. “Katilin iyi bir konuşmacıysa, ölmeye ikna olmak çok zor olmaz.”