Ait olmadığım yerdeyim ve bu hiç hoş birşey değil.
Hoş olmayan daha başka şeyler de var gün içerisinde, dün olduğu gibi, ve olasıdır ki yarın.
Tek ümidim ait olmadığım yerde geçirdiğim zamanı en az saçmalık, en az aptallık ve en az acıyla atlatmak.
Bunu nasıl yapacağımı bildiğimde söylenemez üstelik.
Latif ve narin ne vardıysa içimde,
Hoyratça kırdı geçirdi dünya,
Memnunum, barışığım yine de,
Sabırla yeni yapraklar veririm
Yüzlerce kez kırılmış dallarımdan
Ve tüm acılara rağmen hala
Aşığım ben bu divane dünyaya.