"Maalesef bir hakikat kafamıza çakıldı; Bazı hayatların yasının tutulamadığını bazı insanların hayatlarının kıymetli addedilmediğini, bizim gibilerin insan altı bir mertebeye yerleştirildiğini, kolaylıkla telef edilebildiğini, öldürülebildiğini, kitlesel katliama maruz kalabildiğini, acıyla gördük."
**Charlie başlarken, benim de yüzümde acıma duygusu, merhametle gelen anlayışlı bir gülümseme vardı...
Halbuki bu insanları asıl bu durumun incittiğini anladım.
Ayrıca çok arkadaşımızın olabilmesi için sürekli gülümsememiz gerektiğine dair inancın da beni çok düşündürdü Charlie...
Gizliden gizliye yalnız kalmaktan ödümüz mü kopuyor acaba ?diye düşünmeden edemedim.
Velhasıl seni okumayı sevdim **
“Sorun, sevgili profesör, zeki bir insan olduktan sonra bile beni kafesin içinde tutmak ve özlemini çektiğiniz onuru size kazandıracak şekilde gerektiği zaman sergilemek istemenizden kaynaklanıyor. Ama şu işe bakın ki, ben de bir insanım.”