İnsan ayakta değil, hayatta kalır.
Çokca düşer, tekrar kalkar.
Üzülür, ağlar, tekrar güler.
En sonunda hep güzel günler umut eder.
Çünkü umut etmek insanı hayatta tutan en büyük eylemdir...
Halden anlamak deyince aklınıza ne geliyor ? Ben Yunus Emre’yi hatırlıyorum. Diyor ki: “sen sana ne sanırsan, ayruğa da onu san” Sanmayı ben burada dilemek olarak alıyorum. Sen kendin için ne dilersen yabancı için de onu dile..
Sevginle geçip serden, bildim yaralar nerden;
Eyvah kara gözlerden, ay yüzlü güzel konçuy.
Zulmetteki mahımsın, gönlümdeki ahımsın,
Ömrümde günahımsın, ay yüzlü güzel konçuy.