İYİYİM BABACIĞIM
Öğrendiğimi sanarak geçiyor güinlerim; yanıla yanila, bazen gulūip bazen de ağlaya ağlaya, fakat yüizümde tebessümle zarhinı donanmış bir savaşçı edasıyla
Telefon çalıyor,
İyimisin? Diyor babam; yine o yaralarımı sarmaya hazır, güç veren tok sesi, güven veren bakışını gözümün önünde belirmesini sağlayan varlığı ile...
Baba kelimesinin hakkını verendir O
Telefonun ucunda ya da kapının ardında varoluşunu bilmek bile güzeldir.
Ocaktır; o evinin de yüreğinin de kapısını evlatlarına Her birini sonsuza dek açan,
Ulu bir çınardır O, gölgesi bile yeten,
Sığınaktır o, koruyup kollayan,
İlaçtır O, canina canından koparıp veren,
Gururdur O evladi olmaktan dolay duyulan
''İYİYİM BABACIĞIM'' diyorum. Hüznüme karışan özlemimi,göz kapaklarım da hali hazırda duran gözyaşımı saklayarak.
Hisseder endişesi ile tüm nefesimin tonuna ilahi bir huzur katarak,
Babam, evlatlarım, sevdiklerim iyilerse,
Saglikları yerinde ve mutlularsa...
Iyiyim ben babacığim...
Iyiyiyseniniz iyiyim.....
Sonunda...
Beyaz bir gecede hayal kırıklıklarıyla dolu eteğini toplamış çıplak ayak dans eden bir kadına dönüşüyor aşk...
Ve kaç yaşına gelirse gelsin, kimin bedenine uğradysa, derin kesikler bırakıp arka kapıdan sessizce çıkıp gidiyor...
En son ne zaman içten gülebildin kim bilir?
Ne zaman elinden değil yüreğinden tutup kaldıran bir arkadaşın oldu?
Sanal alemde eklediğin kişi sayısı kadar varmi gerçek hayatta da dostların?
Sence artık silkelenme vakti gelmedi mi insan diyeti yapıp yeniden doğman için?