ByBarones
@ByBarones
50 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Enkaz
Karanlığın dizginsiz kuvveti önce zamanı yok etti. Bir dakika bir aya ya da yıla dönüşmüştü, daha öteye gidilmiyordu. Bu kez zamanla birlikte mekan da ortadan kalkmıştı. Birkaç metre kare sonsuz bir boşluğa dönüştü. Zaman ve mekanla birlikte insan iradesi ve varlığı da yok olurdu ama korkum yok olmak değildi… Korkum var olmamaktı. İnsanlığı bu korkunun içerisine sığdırabilecek fikirlere ve düşlere kapılıyordum. Belki de gerçekten en büyük korkumuz buydu; Var olmamak.
Zaman nankör olduğu kadar kadirşinastır da. Zamanında Avrupalı olmak vaaz ile başlar, vals ile devam eder, veba ile son bulurdu.
Sevgi, bir büyük cümle değil, binlerce küçük eylemdir.
Mantıklı olma saplantısıyla yaratılan adaleti çırılçıplak soysak da asla onda mantık denilen şeyi bulamayız.