“Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni
Gelme, artık neye yarar..?”
“Eğer hayrı anlatmayı kendilerine vazife olarak görenler, Hz. Peygamber’in (sav) hayatında olduğu gibi bir bütünlükle meselelere yaklaşmaz, sadece belli şeyleri hep gündeme getirir, acil çözüm bekleyen meselelerde söyleyecek sözleri olmazsa, söylediklerinin de bir tesiri olmayacaktır...”