Tutunamayanlar’da karakterlerin ciddi bir derinliği vardır. Kendi yolunu aydınlatamayan ışık ile bir başkasının öz benliğini aydınlatan bir tutunamayanın hikâyesidir. Benlik sıkıntısının ve hiçbir zaman tam olamamanın eseridir. . Tutunamayanlar toplumdan dışlanmışlığın, topluma, yaşadığı yere hatta bireyin kendisine yabancılaşmasının, çaresizliğin, umutsuzluğun ve tutunacak bir dal bulamamasının yansımasıdır.
Bu iki insanın ilişkisi insanlarda görebileceğimiz çeşitli eğilimleri gözler önüne serer. Bu konuda genelleme yapmak doğru olmasa da Sabahattin Ali “içimizdeki şeytan bazen iradesizliğimizin, bazen tembelliğimizin ve hatta bazen de kararlarımızın sonuçlarını göze alamadığımızın yansımasıdır” der. İçimizdeki şeytan denilen bu olgu belki de insanın zayıf yönlerinin bir aynasıdır. Gerçek hayatta ise buna nefs, vicdan, irade, kötülük gibi çeşitli tanımlamalar atfedildiğini görebiliriz.