"Her şeyimi koparın, bekletmeyin ölümü:
Koparıp alın alnımdaki defnemi, göğsümdeki gülümü!
Fakat size rağmen, bir şeyim,
Öyle bir seyim var ki, alıp götüreceğim
Ve bu akşam çıkınca Tanrı'nın huzuruna,
Yedi kat gökyüzünün o masmavi nuruna,
Eşikten selam verip karışacağım zaman
Yanımda bulunacak. Tanrıma buradan
Lekesiz, buruşuksuz onu götürüyorum!
Evet, ne yapsanız da...
(Kılıcını kaldırarak atılır.)
Bu benim..
(Kılıcını düşürür, sarsılır ve Le Bret ile Ragueneau'nun
kollarına yığılır. Roxane üzerine eğilip alnından öper.)
ROXANE
Senin?.
CYRANO
(Gözlerini açar, Roxane'ı tanır ve gülümseyerek.)
Gururum!"
"Fakat ne halt etmeye girdi,
Ne halt etmeye girdi âlemin gemisine?`..
Felsefeyi severdi, fizikten de anlardı,
Şairdi, musikide hayli payı vardı.
Laf altında kalmazdı, yaman bir silahşordu;
Başkası hesabina bazen âşık olurdu.
Rahmetlinin Cyrano de Bergerac'tı adı
Her şey olayım derken hiçbir şey olamadı!"