CanST
@CanST0
35 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Yaşadığım her şeyi unuttum, hayatımı sanki hayal meyal bir yerlerden duymuş gibiyim. Yaşayacağım şeyler ve olacağım kişi bana hiçbir şey hatırlatmıyor, sanki hepsini yaşamış ve unutmuş gibiyim.
Benim için hayat, uçuruma giden otobüs gelene kadar kalmak zorunda bırakıldığım yol kenarındaki bir handır sadece. Otobüs beni nereye götürecek bilmiyorum, çünkü hiçbir şey bilmiyorum. Bu hanı bir hapishane olarak düşünebilirim çünkü içinde beklemeye zorlanıyorum; bir sosyal merkez olarak da görebilirim çünkü burada başkalarıyla karşılaşıyorum. Fakat ne sabırsızım ne de sıradan. Uyumadan yataklarında yayılmış halde bekleyenleri, mahsur kalmaya istekli olanları ve salondan kolayca kulağıma kadar gelen şarkılar ve sesler eşliğinde sohbet edenleri kendi hallerine bıraktım. Tek başıma kapının önünde oturmuşum, bir yandan manzaranın renklerini doya doya izleyip seslerini doya doya dinliyor, diğer yandan beklerken bestelediğim kısacık şarkıları bir başıma hafifçe mırıldanıyorum.
Gece hepimizin üzerini örtecek ve otobüs gelecek. Zevk alıyorum üstüme doğru gelen esintiden ve bu esintiden zevk almam için taşıdığım ruhtan, artık hiçbir şeyi sorgulamıyor ya da aramıyorum. Eğer gezginler kitabımda yazdıklarımı gelecek bir zamanda, başkaları seyahatleri sırasında okuyor ve aynı zamanda zevk alıyorlarsa, o zaman sorun yok. Eğer okumuyor ya da zevk almıyorlarsa, bunda da bir sorun yok.
Puan vermedi·80 syf.·
2023 91. kitabı
