Lakin tevazu göstermeye de gayret etmiyordu, zira biliyordu ki tevazu göstermeye gayret etmek de bir çeşit kibirdi. Öyle ki tevazuya çalışan kendindeki üstünlüğü bildiğinden böyle ederdi. 
İnsanın yaptığını Allah’tan bilmesi gerekirdi demek ki. Başardığı vakit bir işi “ben başardım”diye düşünürse ayağı çamurlara batardı ve demek ki bunun nefsi yapardı.