Başkalarının verdiği imkanla ışık saçan biri olma, başkalarının yardımıyla elde edilecek sükunete ihtiyaç duyma. Özetle bir insanın kendi başına dik durması gerekir, dik tutulması değil.
Var olmak için düşüncenin yeterli olduğunu söyleyenler saçmalamışlar, düşünerek yokluğun üzerini örtemeyiz. Yokluk o kadar güçlüdür ki varlığı bile onunla anlayabiliriz, varlığı yoklukla ölçebiliriz.
Bir acayiplik yapmayın, isyan çıkarmayın, kendinizi balkonlardan aşağı atmayın diye görevlendirilmiş kolluk kuvvetleri. Ağlamaya kalksanız "Ağlama, ağlarsan rahmetli çok üzülür," diyerek sizi can evinizden vururlar. Ağlamazsanız "Ağla ağla açılırsın, içine atma," derler. Ne yapacağınızı bilmeyip gülmeye başlarsanız, "Ay delirdi çocuk biri bunu okusun üflesin," diyerek sürekli fısır fısır ağzını oynatan kadınlardan destek isterler. Böyle garip varlıklar. Kim olduklarını bilmiyorum. Tavuk olabilirler. Çünkü sürekli gıdaklıyorlar ve aslında ne demek istediklerini gerçekten anlamıyorum.