İnsanlar sevgiye açlar. Mutlu ya da mutsuz biten sayısız aşk hikayesi izlerler, yüzlerce saçma aşk şarkısı dinlerler. Buna rağmen pek azı sevgiye ilişkin bir şeyler öğrenmenin gerekli olduğunu düşünür
Sevgiyi insanın varoluş sorununa tek aklı başında ve tatmin edici cevap olarak nitelendiyor Fromm. Buradaki kasıt romantik sevgi değil her yönüyle sevgidir. Sevgi öncelikle belirli bir insanla yaşanan bir ilişki değildir der Fromm o bir insanın tek bir sevgi nesnesiyle değil tüm dünyayla bağlantıda oluşunu belirleyen bir tutum bir karakter yönelimidir.