Canon Daddy
@CanonDaddy
Azərbaycan
1998
89 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
MÖ 378’de Thebai ordusu “şahsi sevgiyle birbirine bağlanmış genç erkeklerin” oluşturduğu 150 çiftlik elit bir birim kurmuştu. Bu birim, ordunun meşhur askeri personelinin çekirdeğini oluşturuyor ve
Spartalı erkek çocukları on iki yaşına gelince saygın erkeklerin eğitimine
teslim ediliyordu. Eğitim vermeyi reddeden ya da yetersiz eğitim veren erkekleri çeşitli cezalar bekliyordu. Aralarındaki ilişki su götürmez bir şekilde cinseldi. Eski Tera kolonisinin deniz kenarında bir taş duvarda bulunan 2600 yıllık oyma yazılar bu gerçeği ortaya koymaktadır. Eski Apollon tapınağının biraz ötesinde Spartalı erkekler yaptıklarını kaydetmek için uzman taş oymacıları getirmişlerdi. “Burada Krimon pais’i [oğlanı], Bathycles’in kardeşiyle anal ilişkiye girmiştir,” diye yazıyor bir yazıtta.
Yunanların eşcinselliğe karşı tutumları seks dürtüsünün kökenlerine dair
kültürel inançlarından kaynaklanıyordu kısmen. Platon bu dürtüyü insanlığın başlangıçta üç cinse ayrılmasına dayandırıyordu: erkek, kadın ve aynı anda her ikisi. Başlangıçta insanlar iki yüze, iki tür cinsel organa, dört ayağa ve dört kola sahipti. Bu ön-insanların başlangıçtaki beden yapısı öylesine iyi işliyordu ki, tanrıların huzurunda kibre kapıldılar. Bu da Zeus’u kızdırıp hepsini ikiye bölmesine yol açtı. Sonuç şimdiki insanlar oldu; ömürleri boyunca diğer yarılarını aramaya mahkum canlılar. Androjenlikten gelenler karşı cinsi özlemeye başladı. Çift dişiden yontulmuş kadınlar kadınları aradı, çift erkekten yontulanlar da erkeklere ilgi duydu. İnsanların kendileriyle aynı yalnızlığı çeken başkalarıyla birleştiklerinde hissettikleri rahatlığa aşk diyordu Platon.
Yunan dünyasının büyük bir kısmı eşcinselliğe ve erkekler arasındaki sekse şaşırtıcı biçimde hoşgörüyle yaklaşmıştır. Modern bir bakış açısıyla baktığımızda eski Yunan’ın erkek erkeğe ilişkinin övüldüğü bir eşcinsellik cenneti olduğunu görüyoruz. Atina’nın saygın yasa koyucusu Solon, erkek çocuklarına erotik şiirler yazardı ve şehrin büyük adamları genç erkeklerle birlikte ortalıkta dolaşırlardı. Bu görüşü bir adım ileri götürürsek, ABD Atinalıların hoşgörüsüne ancak üç bin yıl sonra, 2003’te Yüksek Mahkeme livata karşıtı çoğu yasayı lağvettiği zaman ulaşabildi.
Draco yasaları sadece hasımlarını öldürmüş adamlara verilen cezaları kısıtlıyordu. Diğer yasalar ise kadınlarla gayrimeşru seks yapmanın sonuçlarını belirliyordu. Evlenmemiş bakireler, kendilerine tecavüz edilmiş olsa bile, başlık parası alma şanslarını kaybediyor ve kayıplarını telafi etmek için babalarının onları köle diye satmalarına izin veriliyordu. Zina yapmış evli kadınlar ise ya kocalarının onları boşamasına hak tanımış oluyor ya da vatandaşlık haklarını kaybediyorlardı. Bu madde çiftlerin erkekleri tongaya düşürüp para cezası ödemelerine engel olma niyetiyle hazırlanmıştı. “İş üstünde” yakalanan kadınlar süslü giyinmekten ve dini hayata katılmaktan menedilirdi. Ayrıca kutsal törenlerde boy gösteren zina suçlularını dövmek herkesin hakkıydı. Bu yaptırımlar sertti ama Babil, Tevrat ve Roma yasalarının zina yapan kadınlara öngördüğü ölüm ve sakatlık cezaları kadar değildi.