İnsan kendisine muhakeme gücüyle hakim olur. Tıpkı Tanrı gibi. Kötülüğün gerçek anlamı, bizde olan Tanrı düzeyinde iç mahkûmiyet değil de nedir? Özümüz hakkında yeni yaklaşımı biz kendimiz belirliyoruz.
Kuzeyden güneye, güneyden kuzeye trenler geçip gidiyor, ağır tekerlekleriyle yeri sarsıyor, çınlatıyorlardı. Ne büyük topraklar ve geniş ufuklar, hava ve ne bol ışık! Ama insan yine de hep şikâyetçi, tatminsiz idi, her zaman bir eksiği bulunuyordu. “En çok da hürriyete ihtiyaçları var” diyordu Abdias, büyük bozkırı seyrederek. “
İnsan kendisine muhakeme gücüyle hakim olur. Tıpkı Tanrı gibi. Kötülüğün gerçek anlamı, bizde olan Tanrı düzeyinde iç mahkûmiyet değil de nedir? Özümüz hakkında yeni yaklaşımı biz kendimiz belirliyoruz.