“Ya Bâkî Ente'l-Bâkî”
(Bâkî kalan ancak sensin, ey Bâkî)
“İnsanın fıtratında bekaya karşı gayet şedid bir aşk var. Hatta her sevdiği şeyde kuvve-i vâhime cihetiyle bir nevi beka tevehhüm eder, sonra sever. Ne vakit zevalini düşünse veya görse, derinden derine feryad eder.Bütün firaklardan gelen feryadlar, aşk-ı bekadan gelen ağlamaların tercümanlarıdır.”
Lem’alar (2.Lem’a)