Onun yokluğu, bir insanın eksilmesi gibi değil, sokağın hafızasından bir parçanın silinmesi gibiydi.Yıllar boyunca herkesin Ali amcası olmak, yalnızca yaş almakla değil, bu sokağın yükünü taşımakla mümkündü;en küçüğünden en büyüğüne kadar herkesin hayatına bir yerinden değmişti.
Aynı evi paylaşan, hiç konuşmadan, kavga etmeden, birbirine dokunmadan seneler geçiren insanların geçimi de geçimsizlik değil mi? Çiçeği ha bir günde koparıp atmışsın kökünden, ha yavaş yavaş solmasına izin vermişsin…