Sünnilik (Ehl-i Sünnet), İslam dünyasının ana gövdesini oluşturur ve kendi içinde "uygulama/hukuk" (fıkıh) ile "inanç felsefesi" (itikad) olmak üzere iki ana düzlemde kollara ayrılır.
1. Ameli (Fıkhi) Mezhepler
Bu kollar, bir Müslümanın ibadetlerini nasıl yapacağı ve toplumsal hayatını (evlilik, ticaret, miras vb.) hangi kurallara göre düzenleyeceği ile ilgilenir.
A)Hanefilik
İmam-ı Azam Ebû Hanife'nin görüşlerine dayanır. Sünni dünyasının en yaygın koludur. En belirgin özelliği, hüküm çıkarırken sadece Kuran ve Hadislere değil, "akıl", "kıyas" (mantık yürütme) ve "istihsan" (kamu yararını gözetme) prensiplerine de büyük önem vermesidir. Bu esnek yapısı sayesinde tarih boyunca farklı kültürlerle kolayca harmanlanmıştır. Türkiye, Balkanlar, Orta Asya, Hindistan ve Pakistan’da baskındır.
B)Şafiilik
İmam Şafii tarafından sistemleştirilmiştir. Metodolojisinde hadislerin otoritesine ve Hz. Peygamber’in sünnetine çok sıkı bir bağlılık vardır. Hanefiliğe göre daha kuralcı ve gelenekçidir. Türkiye’nin Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgeleri ile Mısır, Endonezya, Malezya ve Filistin’de yaygındır.
C)Malikilik
İmam Malik b. Enes’in ekolüdür. Bu mezhebin en orijinal yönü, sadece yazılı metinlere değil, Hz. Peygamber'in yaşadığı şehir olan Medine halkının geleneklerini (örfünü) de yaşayan bir sünnet olarak kabul etmesidir. Günümüzde Fas, Tunus, Cezayir ve Sudan gibi Kuzey ve Batı Afrika ülkelerinde hakimdir.
D)Hanbelilik
Ahmed b. Hanbel’in yoludur. Sünni mezhepler arasında en muhafazakar ve lafızcı (literalist) olanıdır. Akli yorumlara ve felsefi çıkarımlara neredeyse hiç yer vermez; sadece Kuran ve Hadislerin zahiri (görünen) anlamını esas alır. Bugün Suudi Arabistan ve bazı Körfez ülkelerinde resmi mezhep konumundadır.
2. İtikadi (İnanç) Mezhepleri
Bu kollar, hukuki