Herkes kendi ocağına her yıl bin odun atar. Herkes zulmün altındaki ocağa bir odun atsaydı bu zillet çekilmezdi. Ortada zulüm kalmazdı. Kış güzelleşirdi.
Onuru mağrur ve gümüş ışıltısı gibi lekesizdi. Karanlık hem iyiliği hem de kötülüğü gizliyordu. Firari iyiliklerin sığınağı olan karanlıklar, gebe anaların ruhuna ve bereketine sahipti. İyilikleri sütüyle besler, engin karartısı altına alıp korurdu.