1651 yılındaki Leviathan tezinde Hobbes; doğal, devletsiz durumda insan yaşamının "kasvetli, fakir, kötü, vahşi ve kısa" olacağını ifade etti. Hobbes, insanların ancak mutlak bir egemene itaat etmeyi kabul etmeleri halinde barış içinde birlikte yaşayabileceklerine inanıyordu.